Kategorie
Definicje Techniki chirurgiczne

Linie Langera

 

Linie Langera
Linie Langera

Są to linie zmniejszonego napięcia skóry, przebiegające prostopadle do długiej osi leżących pod skórą mięśni. Skórne cięcie operacyjne poprowadzone wzdłuż tych linii, pozwala na uzyskanie bardziej estetycznej blizny przez częściowe ukrycie jej w naturalnych fałdach i zmarszczkach skóry.

Linie Langera najbardziej widoczne są w obrębie skóry twarzy, na skutek powierzchownego położenia mięśni mimicznych. Pogłębiają się z wiekiem na skutek zwiotczenia tkanek skóry. W przypadku braku orientacji odnośnie przebiegu linii Langera w miejscu planowanego cięcia operacyjnego można wykonać rękoczyn, który ułatwi ich znalezienie. Należy uchwycić fałd skórny pomiędzy kciuk i palec wskazujący (analogicznie do uszczypnięcia) – jeśli skóra ulegnie pomarszczeniu, oznacza to, że oś długa utworzonego fałdu jest równoległa do linii Langera, jeśli zaś fałd będzie miał powierzchnię gładką, kierunek jest do nich prostopadły.

Kategorie
Diagnostyka Objawy

Otoskopia – wysiękowe zapalenie ucha środkowego

  1. Wciągnięcie błony bębenkowej
  2. Przesięk w jamie bębenkowej (poziom płynu lub pęcherzyki powietrza w postaci ostrej, lepiej rokującej oraz „błękitny bębenek” w postaci przewlekłej, gorzej rokującej)
  3. Pozorne skrócenie rękojeści młoteczka
  4. Poszerzenie refleksu świetlnego
Kategorie
Klasyfikacje

Klasyfikacja deformacji małżowiny usznej

  1. Dysplazja I stopnia – należą do nich niewielkie zniekształcenia (np. ostająca małżowina, makrocja, czyli duża małżowina, deformacje łódki, płatka, deformacje muszli małżowiny typu 1 i 2)
  2. Dysplazja II stopnia – obecne są pewne cechy charakterystyczne prawidłowej struktury małżowiny usznej (np. mikrocja 1 i 2 stopnia, czyli mała małżowina, wady muszli typu 3)
  3. Dysplazja III stopnia – brak prawidłowych struktur małżowiny usznej (np. mikrocja 3 stopnia, anocja, czyli brak małżowiny)
Kategorie
Definicje Klasyfikacje

Stopnie uszkodzenia nerwu

  1. Neurapraksja – całkowity brak czynności, bez przerwania aksonu, uszkodzenie całkowicie odwracalne
  2. Aksonotmeza – przerwanie aksonu z zachowaniem osłonek nerwu, zazwyczaj uszkodzenie nie cofa się całkowicie
  3. Neurotmeza – przerwanie aksonu i osłonek, bez interwencji chirurgicznej uszkodzenie jest nieodwracalne
Kategorie
Diagnostyka

Próba przetokowa i objaw pseudoprzetokowy

Balon Politzera z oliwką wprowadza się do przewodu słuchowego zewnętrznego.

Ucisk balonu powoduje oczopląs w kierunku chorego ucha (ucha z przetoką kanału półkolistego), natomiast aspiracja powietrza – oczopląs w przeciwnym kierunku.

Objaw pseudoprzetokowy – u chorego z dużą perforacją błony bębenkowej, ruch powietrza wywołuje ochłodzenie kanału półkolistego i w obu przypadkach (wdmuchiwanie i zasysanie) oczopląs w kierunku ucha zdrowego.

Kategorie
Diagnostyka

Manewr Dixa-Hallpike’a

Jest to próba fizykalnego rozpoznania łagodnych położeniowych zawrotów głowy.

Polega na jednostronnym szybkim położeniu badanego z pozycji siedzącej na kozetce do pozycji leżącej z odchyleniem głowy do tyłu na 60 sekund. Manewr powtarza się również dla odchylenia głowy w jedną i drugą stronę.

Objawy obejmują:

  1. 5-10 s. latencji
  2. oczopląs poziomy lub obrotowy o rosnącym natężeniu, skierowany do ucha leżącego niżej
  3. po 15-30 s. oczopląs zmniejsza się i pojawiają się zawroty głowy
Kategorie
Klasyfikacje

Oczopląsy – klasyfikacja

  1. Oczopląs niepatologiczny
    1. Nastawczy – krótkotrwały, szybko zanika przy skrajnym spojrzeniu (>50*)
    2. Zmęczeniowy – występuje w czasie przedłużonego spojrzenia w bok, na skutek zmęczenia mięśnia prostego bocznego
    3. Przystosowawczy – spowodowany ruchem nastawczym przy fiksacji na obiekcie w polu widzenia; ruch szybki, szybko gasnący
  2. Oczopląs patologiczny
    1. Samoistny – nie jest wywołany zewnętrzną stymulacją układu przedsionkowego, faza szybka kieruje się do ośrodka dominującego
      1. przedsionkowy – obwodowy z fazą szybką w kierunku błędnika dominującego, ośrodkowy – faza szybka kieruję się w stronę uszkodzenia
      2. spojrzeniowy i porażenny – zawsze jest wynikiem uszkodzenia ośrodkowego; często w obu płaszczyznach – poziomej i pionowej, tylko po odchyleniu gałek ocznych o min. 30* przez 30 sekund; może powstać na skutek zatrucia barbituranami lub alkoholem lub też uszkodzenia ośrodków w moście (ośrodek ruchów poziomych) lub w nakrywce śródmózgowia (ośrodek ruchów pionowych spojrzeniowych)
      3. fiksacyjny – brak faz szybkiej i wolnej, występują ruchy o typie wahadłowym; synonimem jest oczopląs wrodzony lub dziedziczny wahadłowy
    2. Wywołany – wyłącznie pochodzenia przedsionkowego, po zadziałaniu bodźca, jak np. zmiana pozycji głowy lub całego ciała; do wywołania można użyć prób – potrząsania głową, pozycyjnych (statycznych), położeniowych (dynamicznych), obrotowych, kalorycznych, prztokowych
Kategorie
Diagnostyka Objawy

Próba dreptania Unterbergera

Jest to jedna z fizykalnych metod badania układu przedsionkowego. Badany drepcze w miejscu z zamkniętymi oczami i wyprostowanymi do przodu ramionami. Chory z zaburzeniami obwodowymi wykonuje rotację wokół osi ciała w kierunku uszkodzonego błędnika. W zaburzeniach ośrodkowych zaburzenia są nieregularne. Istotne diagnostycznie jest odchylenie o min. 40 stopni.

Kategorie
Objawy

Zakażenia w ciąży mogące skutkować niedosłuchem wrodzonym

  1. różyczka
  2. odra
  3. grypa
  4. półpasiec
  5. Coxsackie
  6. toksoplazmoza